choć nie cała, bez kilku wraz części to rozwija nas, unosi, gdy skwar daje cień Stworzona na papierze, z pergaminu i wosku w pełnym Boga garncu owiniętym lnem blisko piersi Trzymając nożyce wiąże nasze więzi z miłością tej ziemi; każdej góry śmieci, ziarka piasku w oku, rzeki łez wylanej kopań nocy w drzwi Przysięgamy wierność, stoimy na straży. w deszczu biel zwinięta kością sedna tęczy i czerwień, wolność i sprawiedliwość na jej znak odżywia nasze wojska, wierna prawdzie klęczy. Paradują blisko teraz, zachowajmy dystans, Razem obcujmy, pożądajmy drogą, zjednoczeni, dalecy i bliscy obok drugiego Umieść jedno słowo . Ten pochód jest nasz, tak jak żaden inny. uczynni jak siostra, pomocni jak brat kochający ziemię, jak rodzoną matkę. , w różach jodłowanie Nasz okrzyk przez kratkę snu bezskrzydły orzeł, zardzewiany wrak.