płacze we mnie kiedy słyszę pośród melodii ściskające za serce słowa lub kiedy szary człowiek siada do fortepianu i spada rój perseidów w wodospad nut i tryska fontanna dżwięków serce je chwyta jak chwyta się uchwytu pasażer auta gdy przez drogę przebiegają sarny i nie ma mnie bo mnie porwały każdy trochę a każdy w inną stronę dżwięki które jak ziarnka maku z dziurawego worka się wysypały i dziwi się i się tym zachwyca dziecko we mnie wielkie jak dzwonnica