zadumane w życia sensie tłoczą popmpy aortami płyn miłości pochłaniając tlen z powietrza bańka puchnie pochodami smętnych myśli ciało pości więc zawiesza w swej kuchence z lnu makatkę na niebiesko haFtowaną jej imieniem otoczonej róż brzemieniem i dwóch ptaków rajskich trelem: "Bez Patrycji nie ma życia ani żarcia ani picia!" dla niej Jan jest gotów przestać być śmierdzącym wstrętnym leniem i menelem zostać gościem w czarnym płaszczu z różą w klapie przy stoliku modnej knajpy pić martini na kanapie