Przejdź do treści
Czytanie

Jak uśmiechu oprawcy

Nie zapomnę
smugi światła szyderczego na poliku
łzy rozpaczliwie krzyczącej w nicość
ze wstydu uciekłej w samotność
z niemocy uległej

Odarcia z godności świętej najczystszej
co w sercu tkwi jak grot na zawsze
dobrej miny do złej gry
oczu oddanych skamlących
zgwałconej świadomości
w imię miłości

twarzy zhańbionej
ohydnego żalu
profanacji

Nie każdy wiersz bije blaskiem
Nie wszystko zapomnieć można
49 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.