Przejdź do treści
Czytanie

***

Na koronach drzew
ułożył się jak do snu
mrok

Spoczął jak pocałunek
a w ich rozmowie cichutkiej
tajemniczej
przenikały się dusze
prowadziły tak spokojnie
jakby do tańca swoich istnień
dialog

szeptały coś do siebie

chyliły ku sobie gałęzie niby dłonie
wyciągały koniuszki palców
oplatały niemo konary

niezauważone
trwały
51 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.