Pedagogia uśmiechu

W smutnej tonacji g-moll wybrzmiewa

symfonia

niecierpliwego ducha



przez dzwonek poranny

niechęć do historii śpiewanej jednym dźwiękiem jak połacie bez końca

anemię duszy

z ciężarem imaginacji na karku zamiast dziecięctwa



w odkryciu sennym

siebie

w innych

w zgodzie na palec wciśnięty

innych

w siebie



najbardziej gdy myśl niespokojna

a krok wahadłowy



na różny sposób uczysz

radości właśnie