Przejdź do treści
Czytanie

Wspomnienie

Pogodny żal wprawia gardło
i łka jak struna sentymentalnie

Mgłę czasu ostałą
chaotycznie ludzie kłębią niby wiatr
po czym milkną cienie

Z latarnią na rynek wybiegnę i wykrzyczę
Gdzie są
Gdzie...

Nie ma ich- tak jest najpiękniej

Na szynach ułożę
utęsknienie jak w gnieździe
i łzę radosną
niech pamięta
45 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.