Radością dnia słonko złote,
I wiosny zieleń jeszcze.
Zapewnia dniu kolejną psotę,
I płacze rosy deszczem.

Od horyzontu chmury cień,
Na jej promieniu skrada,
.Tak jakby chciała zadrwić zeń,
Choć trochę nie wypada.

Jaskółki błyska w niebie ptak,
Widnokrąg tnie na poły.
Niosąc pogody pewny znak,
Nie chmury zaś chochoły.

Po liściach ranka wietrzyk dmie,
W kolorze szmaragdowym.
Spędzając nocy oczy ćmie,
Po niebie szafirowym.

Na świętojańską śpieszy noc,
Uderzy w nocy serce.
Zedrze zasłony czarny koc,
Poniesie go w rozterce.

Wyrówna czasu nocy z dniem,
Więc dziś się przekamarza.
By znowu wrócić nocnym snem,
Tak rocznie się powtarza.

Józef Bieniecki