Przejdź do treści
Czytanie

Pocztówka

Melancholia
nagły przypływ twórczości przeniesiony patykiem na piasek szum rozbijanego o wodę wiatru wierzgającego twoimi włosami i bytem nad wszystkim szaro-błękitne niebo jako nieuniknione piękno jesiennego świata przed nami morze bezkresne niespełnionej czułości i martwa biała kartka zgnieciona moim sercem a we mnie pamięć by niczego już nie używać
114 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

pańcia 14 lat temu
to bezkresne bym wywaliła. dobre jest to copiszesz
1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.