Przejdź do treści
Czytanie

Senny prześwit

Skrytość niepokalana wdziękiem Ujawnia kroki do mostu nazwisk Wspólnych przeżyć przy rzece Płynącej z mych zwojów Do morza twych westchnień Najważniejsza droga Niczym być chcę wśród ogników Ma swe własne spojrzenie na świat Jak nicość przeplatana świadomością Zapłonął już dach od ciepłego oddechu Ruchome ściany wyszły na słońce Przebłysk zdobiony odrobiną łuku Składającego się z twych warg Poruszonych mym światłem Bez nocy zaklęć cichy odgłos Spełnienia pamiętnikowych pragnień Gwiazdy liczą dreszcze Na znikomej powierzchni Sen znika w prześwitach Gdy docierasz.. znika
Polub 1
106 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

copelza 14 lat temu
twardziel
1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.