Została fotografia w złej jakości i życzeń niespełnionych kilka zdań. Na Rynku ledwie garstka obcych gości, co wcale niepotrzebni byli nam. Pod drzewkiem noworocznym w ciszy nocy, gdy zegar już do salwy stroił ton, my w kadrze spoglądamy sobie w oczy, w mdłym świetle lampek już żegnamy rok. Została fotografia niewyraźna, wspomnienie dzisiaj jeszcze kręci film. Radości, echa waśni, wyobraźnia... szyderczo z sentymentu sobie drwi. Za oknem promień słońca w nos się śmieje, choć milczy, słyszę brzmiący w uszach głos. Uciszam tę niemądrą wciąż nadzieję, wciąż wierząc, że istniała tamta noc.