pochylenie

jutro
syn poniesie chryzantemy
a ja znowu okopcę rękawiczkę

taka nie z tego świata
gdy łuna nadciąga
ze wspomnieniami
i burzą niepowiedzianych

odgarnę z granitu liść
potem niesforną grzywkę znad czoła


zostańcie w pokoju

ja przed majestatem czasu
wy przed majestatem wieczności

pochylamy głowy