jutro syn poniesie chryzantemy a ja znowu okopcę rękawiczkę taka nie z tego świata gdy łuna nadciąga ze wspomnieniami i burzą niepowiedzianych odgarnę z granitu liść potem niesforną grzywkę znad czoła zostańcie w pokoju ja przed majestatem czasu wy przed majestatem wieczności pochylamy głowy