Tak mało wiedzieć nam dane,
Sekrety w kłódki pozamykane,
Pieczęcie na tajemnic świata niezłamane.
A dusza niepokorna i rogata ,ciekawa świata.
Ciągłe pragnienje nieśmiertelności ,
Wsszechwiedzy,wiecznej młodości,
Nie da się spełnić,czas je zagryzie,z kątów wylizie.
A dusza niepokorna i rogata figle ci płata.
Bo tęmpy umysł pojąć nie umie,
Mieszka w skorupie, nic nie rozumie,
Już chce ją rozbić ,zerwać okowy...
Brak mocnej głowy.
Więc gdy już wiemy ,że nic nie wiemy
I że w wieczności coś zrozumiemy,
Bądźmy cierpliwi ,pełni spokoju w tym życia znoju.
I niechże dusza wreszcie zrozumie,
Gdy przyjdzie pora sama odfrunie.
Pozna sekrety i tajemnice,
Kiedy przekroczy życia granice.
64 odsłon