w bezkresie codzienności, co raz po raz odejmuje mi jakości. Otwarcie oczu, następujące po snu nicości, to preludium kolejnego dnia w odmętach ciemności. Każdy oddech tej egzystencji, chaustem brudnej wody w płucach. Tonę…

Są tak chwile niebywałe Chwile, w których wszystko zmienia Dotyk jeden, jedno słowo – przyrzeczenie współistnienia Jest poczucie prawdziwości, Której treść się już nie zmienia Wówczas trwale w sercu gości Siła wsparcia zap…

Ile jeszcze uniesień potrzeba I poczucia niepewności By odnaleźć sens i szczęście W stanie pełnej stabilności? Jak często szukać pułapek I często drżeć z cierpienia By rozum przejął władzę Przepędził gdzieś zwątpienia, C…

Każdy czas inna egzystencja spotyka Widzę. Szarych ludzi - odrzucona miłość zabija skrycie Czyż nie jest ironią losu że od ukrytej zbrodni człowiek ucieka niepewnie Cienie płoną. Kruki przypominają mi o końcu każdego z nas…

Chyba nie wiesz, kim ty jesteś w moim śnie. I żyjesz w tej nieświadomości. Wbiegasz przez otwarte okno, razem z wiatrem i ciepłymi promieniami. Otwarte okno to samo, z którego patrzę na ośnieżone niebo i dotykam zmarszczon…

Małe atomy budują nam domy, grube śpiwory, ważone, mierzone. W nich zasypiamy na kilka chwil, zliczonych z czasem na zimnych nagrobkach. Wyłącza się telefony, zasłania, uszczelnia okna i żyje nie dając znaku życia. Zasypia s…