palimy papierosy jeden po drugim twardziele trzymający w rękach piły za nami sterty gałęzi i resztki pni po wyciętych kobietach siekamy drwa jak cebulę do jajecznicy płacząc przy bimbrze zagryaznym słoniną tłustą od męskości jesteśmy jak dzieci ubrane w kraciaste koszule na placu zabaw ukrytym za lasem mechanicznych zabawek kiedy słońce zachodzi wracamy do pustelni i gasząc ostatnie światło wdychamy sen o sieciach pełnych złotych rybek