Ból (Patrzę w niebo)

całą noc biegałam powtarzając słowa Twego listu nie widziałam nadejścia świtu nie czułam nic ani powietrza ani chłodu ani ciała które nadal biegło kiedy ja stałam przy barierce mostu przechylona czekałam na chwilę gotowa do skoku *** zabrałam dzieci na plac zabaw by dać im chwilę radości patrzyłam jak beztrosko siedzą na krzesełkach karuzeli jak uśmiech twarz odziewa błyskiem anielim jak się kręcą beztrosko śpiewając piosenkę z książeczki od Ciebie *** biegnąc minęłam budkę telefoniczną usłyszałam dźwięk zawróciłam podniosłam słuchawkę halo ? halo ? nikt nie odpowiedział tylko ten sygnał swym martwy akompaniament walił głośniej niż zużyte serce słuchawka opadła a ja za nią opierając plecy o zimną szybę *** weszły do domku ukrytym na drzewie wśród liści i ptaków przez małe okienko krzyczały Mamo ! on jest wspaniały Mamo ! chodź do nas choć choć ja patrzyłam machając do nich z uśmiechem jakże sztucznym dla szczęścia *** wbiegając w czerń parku dostrzegłam światełko pod nim stała ławka może kamień usiadłam oddech wstrzymując zwiotczałam wbiłam łokcie w kolana objętymi rękoma ściskałam głowę płakałam spływające łzy zalewały usta nie krzyczałam choć krzyk rozsadzał mi płuca *** przy wieczornej kolacji długo żartowaliśmy z kanapki która na przekór światu spadła masłem do góry była też kąpiel i słodkie dobranoc po przeczytanej bajce spytały o Ciebie nie odpowiedziałam zamykając drzwi spojrzałam szepcząc kochane robaczki do zobaczenia po schodach zeszłam już całkiem inna martwa zimna niedostępna zamknięta w sobie zabita tęsknotą *** przekręciłam klucz od frontowych drzwi przed nocą która nadeszła chroniłam dzieci one tak cicho spały stanęłam zamknęłam oczy słyszałam jak mnie żegnasz zaczęłam iść coraz szybciej mijałam ludzi i domy nagle poczułam że biegnę biegnę po Ciebie Kochany !!!