przychodzą takie momenty zakręty na których człowiek jedną nogą nad przepaścią drugą zapartą o kamień balansuje ciałem z grawitacją w przymierzu rozciąga ręce ukrzyżowany przestrzenią udaje ptaka Ziemia przyciąga Słońce w promieniach plącząc pędzące atomy światła powietrze zastyga krwawa lawa ciało wypełnia człowiek kontakt traci odlatuje ziemia małe piórko dźwiga wszechświat oczy wyostrzają widzenie ołowiane łzy ciążą w ciemność tunelem teleportowane złudzenie zasysa cząsteczki duszy porcelanowa figurka <Boga> w dłoni zaciśnięta wypada skruszone iluzją skały wygładzają ciało na fali czerwona poświata odbicie nieba unosi upadłe gwiazdy