Utwory

on bije ją ona broni go gdy ja bije go wiedząc o pierwszym wersie on bije ja ona nienawidzi mnie gdy ja kocham ja ona kocha go on bije ją bo ja pobiłem go on bije ją ona ma nadzieje a ja bić go nie mogę bo on...

Właściwie czemu Poeta cierpieć musi, By pisać doskonale? Przy tworzeniu się nie dusić? Czemu, gdy Poeta jest szczęśliwy, radosny, Wiersze jego są jak każde inne. Przebiśniegi wiosny. Z czego to wychodzi, Że dar nasz tylko z b...

Nigdy, w żadnej z minionych W mym życiu dób, Nie miałem dnia, bym, Choć przez chwilę, Nie był smutny Widząc zachowania ludzi, Agresywne, wrogie, Którzy machają mieczami We własne serca. Ten temu miejsca nie ustąpi, Reg...

Podczas złotej, Warszawskiej jesieni, Na skwerku ograniczonym ruchliwymi ulicami, Prosta topola, powściągliwy klon, Czysta brzoza i dziki orzech, Czując nadchodzący ziąb, Spokojnie pozbywają się życia, Ubierając je w złoto,...

Padam twarzą w trawiastą glebę, Płacząc, krzycząc, Pięściami zaciśniętymi wyrywając Zielone źdźbła, I wyje pomiędzy samozachowawczymi oddechami: "Coś ty powiedział?!" A potem śmieje się dalej, Błagając w duchu Los, By prze...

Leże na zejściu I nie chce mi się nic. Gnije z każdą myślą Wspominając wczorajszy dzień, Chwile i momenty z Życia, uparcie blokując złe, Które atakują jak latem komary, Bezskutecznie znajdując te dobre. Poprawiam pozycje w...

Królem będąc w swym królestwie, Nierozumną ręką, Z bezmyślnymi ruchami rządzonym, Padam w końcu na kolana Przed Wami, Dawnymi Przyjaciółmi, Wodzami własnych metropolii, I raz pierwszy rozpoczynając myślenie, Błagam Nie ja...

Wolę, Jak dąb dziki dojrzewać powoli, Pośród liściastego lasu Pełnego niepowtarzalnych drzew, Które burze srogie ze mną przeżywają, I przez nią umierają, Pomniki swe zeschłe Na wieki pozostawiając w pamięci, Niż, jak inne...

Deszcz pada, A z każdą kroplą Myśl moja. W jednostajnym szumie I nieregularnym kapaniu Sporo z nich wsiąka W glebę podświadomości, Dając rosnąć drzewom, Krzakom, trawie i mchu, A tam, gdzie umysł mój Zbudował już ścieżki...