firlo

przemalowuję ściany na green light pootwierałem wszystkie drzwi okna pozostawiając równie niepodległe z myślami sam na sam próbuję nakarmić gołębie nie są jeszcze oswojone ale potrafią słuchać miłość i zaufanie to trudne...

po drodze do niekonkretności naiwność nie pozwala zasnąć naprawdę nie wiem kim dla mnie teraz jesteś mówisz powtarzasz że nie przylegamy ta noc jak dziwka w paskudnym makijażu nazywając sprawy po imieniu czeka na sen o w...

z początków pamiętam zaledwie morze odkrywając w sobie ostatnie powiewy przestałem nawet liczyć żagle odkąd milczysz spieniona piasek sypie w oczy a czas nie zawsze daje odpowiedzi płynę brzegiem szukając twoich stóp ro...

wziąłem łyk czerwonego wina kiedy zsunęło się ramiączko by pocałować przesunąłem cały w stronę cienia szeptałaś tylko coś na kształt ust idąc dalej krzyczałaś do woli poza nami miejsce było puste po drugiej stronie uczył...

na równinach zbóż pamiętających jeszcze grzechy ojców gdzie chabry i maki skupione jedynie na spojrzeniach w oczy eksploatując każdą cząstkę skóry nasze przestrzenie kurczyły się do dotyku rachunek nie był prawdopodobny w...

by nabrać rosy postawiłaś szklankę na kamieniu nad jeziorem byłoby łatwiej ale nie ty nie cała wieczność jak sztuka kochania wymagasz cierpliwości poczekam kiedyś się skroplisz

natychmiastowość na poziomie baśniowym przyszła poleconym mały obraz z podpisem przyjedź czekam twoja zapachniało w całym domu kobieta namalowana pułapką

napisz dla mnie wiersz taki z dedykacją wiesz ze schodami do przyszłości gdzie chociaż chwilami znajdziemy czas dla siebie a ostatni dzień lata za każdym razem będzie przesmykiem do kolejnej wiosny gdzie przed poniedzi...

kiedy dom opuszczają światła a ciepło ulatnia się przez szpary w poszyciu poezja przestaje być czekoladą wszystkie możliwe odcienie słońca szczelnie zamykając w walizkę po prawej stronie przebudzeń otwarte pozostawiłaś jed...

pochylony nad rzeźbą przypominam sobie zarys twoich ust przywracam obrazy z połowy miesiąca kiedy palcami na piersiach wyznaczałaś kręte drogi wierszem na wiatr gdzieś pomiędzy poezją a rzeczywistością mówiąc o potrzebie spo...

napisałaś akurat wtedy kiedy nadzieja była większa od przestrzeni musiałem dwa razy przeczytać żeby do mnie dotarło zawartość czarów była równa ironii przy której w kilku zdaniach postawiłaś warty honorowe z koperty...

o zmierzchu idąc na przełaj przez dumanie zawędrował na skraj miasta tam gdzie lampy ze strachu gaszą się same pomiędzy normą a rzeczywistością krzyk szarość i poezja szczurów pod mostem ci którym obrzydło życie trudne...