Metamorfoza

Atrament czarny jak łza Atrament granatowy jak noc Wypływa z rany pióra Płynie rzeką po cnotliwej karcie Niszcząc jej dziewictwo Pozostawiając wieczną ranę Ranę nie do usunięcia Chlusnęło i kropla zapłodniła papier Tworząc związek nieusuwalny Szklanka odbija światło Roztaczając kręgi na martwymi partnerami Trudna miłość