tam nad nami gwiazdy

tam nad nami gwiazdy wiedzą już że z ostatnim mrugnięciem zimy nadejdzie czas wybudzania że to co w śniegu wybieliło życie po raz kolejny powstanie z kolan i spojrzy ku szczytom jako młody ptak w nim zagra serce aż zadrżą żyły z cichego pisku wyrwie się krzyk zamiast rąk wyrosłą skrzydła wówczas nad krawędź zawoła wiatr jej piękno wypełni ciało po duszę wtedy nazwie ten cud nowym początkiem i ciepłem unoszącego dal słońca z pustki stworzonej przez koniec przemieni nadzieję w boga od myśli przez każdą cząstkę uwierzy że ów darowany promień rodzi się postacią pierwszego człowiek wzniesionego nad grawitacją