Nie szukaj bólu

Mroczna, wydumana ideologia przecieka przez palce. Osiwiały z bólu czas kojarzy się z piętnem wieczoru. Powróć, moja samotności, zanim uczyni to za ciebie ktoś inny. Nie przyzwyczajaj się naiwnie do snu, nie pozwalaj, aby zmierzch pielęgnował twoje pękate, zmartwiałe łzy. Nie szukaj bólu pośród naiwnych przeinaczeń, nie wypatruj ciszy, aby sprzyjała jej przestrzeń. Powierzona bezinteresownie najdłuższej nocy, przygotowuję się do jeszcze jednej nawałnicy, która zagnieździ się w moim zrozpaczonym sumieniu. Przygotujmy się do nawrotu raju, zaczekajmy na powrót Boga, który ostatnio był uznawany za zaginionego. Moja nadziejo, czarnooka jak zwykle, przybądź wbrew nienawiści, objaw się niby zalążek czasoprzestrzeni. Moja miłości, nie sprzeciwiaj się życiu, powierz świt tym, który łakną odrobiny kojącego cienia. Proszę, nie odwracaj ode mnie swojego serca - pozwól, by zakorzeniło się w mej krwi. Podaruję ci grzech tak chciwy, że przyjmiesz go z ochotą.