Noc polarna

maluję swoje usta twoimi chcę zapamiętać te wszystkie lata one rozleją się w jamie ustnej złożą pocałunek na podniebieniu wszędzie wokół czuję twój zapach wydobywa się jak dżinn z flakonów w które go niegdyś zebrałem i objawia się by spełnić życzenie dla nozdrzy pochowałem po kieszeniach wspomnienia przesiane jak zboże nie ostało się zbyt wiele ziaren ale w tych najcenniejszych zakwitną kiedyś pędy w cudzie podobnym do laski Aarona tylko serce takie jakieś puste nie ma podstaw żeby bić więc kładziemy się razem w zimowy sen z nadzieją na nową wiosnę