Zaobrączkowani

przed slubem na dziecko złapani,często miesiąc po rozchodza się,to nie wiem czy namiętność tak ponosi na urok w którym pryska czar,jak życie człowieka poświęcić,by więcej zrozumiany był świat,dobra matka dopomoże ale gdy widzi iż dziecko źle robi,dobrej opini nie wystawi,dopóki się nie naprawi a nie cacy,cacy
głaszcze aż dojdzie do niebieskiej bramy,bo można w szczęściu lata przeżyć
ale nie z chciwości w:):)

a to takie moje rozumowanie choć wiem iż zaobrączkowanie ma coś wspólnego z naturą,która też nie jest stała,lecz człowiek się przyzwyczaja do dobrego,chwil uroczych choć w smutku też chwile ciężkie trzeba przezyć,z wiarą jest łatwiej
bo tylko Bóg wie iż dziecie czy osoba schorowana i starsza niczym się nie różni
od człowieka który w bólach się rodzi czy w bolach odchodzi,nawet nienarodzone dziecko,zawsze w pomocy jest człowiek,tylko nie ten dla zarobku a z miłości,każdy ma coś w środku w:)

Bardzo ładny wiersz Pain...cóż.. widzę że w bieli twoja odsłona też może się podobać:) pozdrawiam:)

co Bóg złączył....