Czas

Określa tożsamość przestrzeni Definiuje postrzeganie rzeczywistości Petryfikuje momenty W marmur wspomnień Nasze istnienia Toczą go jak choroby Ale to on przetrwa Choć to my go zabijamy Znika w potrzebie Swój nadmiar przelewając w cierpienie Błądzimy We mgle... W czasie... W labiryncie... Ariadna nie żyje Bo przecież narodziny Są tylko początkiem śmierci...