Spowiedź

znów dziś Bóg ułaskawił mnie ożywiony idiom gnający wlał pokój w moje serce i pokazał gdzie Go odszukać pokazał, że tęsknota za Nim to narazie wszystko co podołam przyjąć w darze o Panie tęsknota za Tobą jest najsłodszą maliną zerwaną o świcie, zroszoną kroplą rześkiej mgły gdy śpiew skowronka słyszany jest sercem a szmer ukrytego strumyka przemywa zaspane oczy świt w duszy jest mogiłą mroku promień słońca gwoździem do jego trumny zabobon sprzecza się z lalką voodoo o prymat nad pójściem w niepamięć o, tam właśnie jest miejsce dla was wszeteczne bizony grzechu ciężkiego ołowiane orangutany plwające krzykiem wściekłego jątrzyciele ciężkiej zarazy ropiejącego serca przypudrowane lica włochatych odnóży wywijających sprośnością gnuśnością, zawiścią, pychą, kłamstwem ile razy się ostrzegałem przede mną? ile to razy moja przezorność była obłudna? ile to razy obłudzie pobłażałem? a ile razy pobłażliwość premedytowałem? ile razy premedytację z lubością wybaczałem? czy wybaczyć sobie jest grzechem? przecież nie … przecież należy się kochać jak nie wybaczyć komuś kogo się kocha? lecz jeżeli wybaczałbym sobie z przyjemnością… narkoman uzależniony od przebaczania sobie ciągle potrzebujący powodu - narkotyku - grzechu lecz jest ta chwila szczerości jest iskra w ciemności mroku cichy blask prostego żalu, chroniony tarczą pokory światło, pokój, oczyszczenie Spowiedź Święta - czyste sumienie