Przejdź do treści

#człowiek

244 utworów z tym tagiem

Czy słyszysz te szepty Co z koron drzew Nieśmiało spadają Bojąc się sądu Czy czasem nie za wcześnie? Lecz wiedz, że będą głośniejsze Aż ze swoją mocą w końcu wybuchną rajem ! Bo puls ziemi Powoli się budzi Choć jeszcze...

Ktoś...

O życiu

Ktoś wywołał wojnę A potem sam Padł w niej martwy. Poległ bo stał się Więźniem własnych myśli Które miały być... Wolnością. Zginął Bo jego usta źle wykorzystane Zaczeły krzyczeć Przeciw niemu.

Kiedy serce gaśnie Lichsze spojrzenie się staje Nie cieszą ćwierkające Za oknem wróble Ani nie nęcą dróg rozstaje Ręce nie te co kiedyś nie mierzą już Sił nad zamiary Chwila... To zwykła konieczność A nie radosne fan...

Bledniesz... Niczym słońce o zachodzie Jak księżyc o poranku I wiem że nie wzejdziesz Po raz drugi na tym niebie. I na próżno Będzie mi szukać Śladow twojej obecności Które z biciem serca Każą mi myśleć O to ty! To ty!...

Bez wiary

O wierze

Bez wiary Stajemy sie zbędnym szczegółem Na firmamencie niebieskim Na który nikt już nie spojrzy Przepaloną zapałką Wypaloną świeczką Zepsutą latarnią Co w ciemnosciach Wyjscia już nie wskażą. I po omacku Drogi szuk...

Wśród koron drzew Śpiew ptaków mi zamilkł Co wraz ze słońcem Codziennie Budził mnie rano. I mroźny ten Zimowy kurz Co z nieba spadł na przemarznięte Puste gniazdo. I cicho tak I chłodno tak Aż kostnieją Myśli w s...

Jeśli fundamentem Nie jest Milość Na co sie przyda Złoty dach Co w ogniu Zazdrości spłonąć może. I na co Tapety Ze sztucznych Uśmiechów Lub blask co bije Z jasnych ścian. I na co okna Wielkie posrebrzane Zrobion...

Z Wolą Życia I śmierć przegra Bo są takie miejsca Gdzie swą mocą śmiercionośną Już niedosięga. O bramy nieba się rozbije Za którymi już nikt nie umiera. A śmierć? Na ktorejś z chmur zawiedziona pozostanie Z jakimś...

Aż trudno uwierzyć Że w szarych Poznojesiennych drzewach Dalej pulsuje życie. Gdy swą smukłą Smętną postacią Jakby nie dawały nadziei Na przyszłość. Ogołocone Suche Ponure Ale kto patrzy płytko Ten patrzy błęd...

Każde wojny Opóźniają Braki tęsknot Bo siłą wydarci z własnych serc I cudzych Zaskoczeni tą pustką Tamci ludzie Myślą wracają do swoich niespełnień. A dziś już nikt tak Nie tęskni jak kiedyś Gdy złote góry...

3 online · Bieta, ibis49

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie