#człowiek

Rzeczywistości której pragniemy Nie uznawać Faktu iż ktoś w jednym Momencie otrzymuje dar życia Po to by w tej samej chwili Ktoś obcy odszedł w wieczną drogę Niczym śmierć z pychy A śmierć z oddania Dyskredytujące...

Dziś znów ktoś umiera w pokoju innym niż zwykle bez brawurowej obsady, świateł i gromkich oklasków bo pan ten odchodzi bardzo brzydko z wychudłej twarzy spływają ostatnie krople potu -tego najcięższego wysiłku. I trudno...

Jedyna rzecz, którą teraz wiem. I widzę ją oczami, pomimo panującej mgły i ciszy milczenia. To wiem i tylko tej myśli jestem pewna, że wyczuwam w Twym pocałunku smak porzuconego - przed laty Serca.

kruche życie chwile ulotne złudna beztroska metalowej puszki nagle z ciemności wyłania się on człowiek w kapturze sekunda nieuwagi i nie ma go z nami a może od początku wytworem umysłu marą z horroru był na drod...

żyjemy w trójkątach kwadratowych związkach gdzie siła przebicia tworzy mgliste jutro jadamy osobno posiłki doprawione gorzką ciszą w szarych talerzach obojętnych wnętrzach trwamy w sześciokątach o wierzchołkach tak da...

Niszcząca siła targa pustkowiem dokoła piasek, palący żar a gdzieś tam łąki tak czyste drzewa szumią kojąco wśród traw. Nie ma siły by zmienić to miejsce przeklęte na wieczność zgubione, nieszczęsne tęskni za światłem i pię...

wyrzucone na brzeg poduszki z szeptem gryzącym ciszę pozamiatane pod perski dywan szybko lecz byle jak odzywają się czasem gdy nikt nie słyszy i pieką jak świeże rany zabierają dolinom pachnącą zieleń ciemniej...

Poczekaj chwilę nim wyjdziemy, Uśmiech radosny założę na usta. Nikt w tłumie maski nie zobaczy. Własną twarz skrywając sprawnie, Pod sztucznymi emocjami. Patrzę na twoje oblicze spokojne, I nie wiem, jaki to rodzaj spokoju....

Idąc rozrzucam siebie, na wszystkie strony ludzkiej przyziemności. Wznoszę się na chwilę, by runąć ciężko na ziemię, jak armatnia kula. Zbieram na łące stokrotki, a ktoś kosi mój ogród pełen wonnych róż. Brakuje mi dopasowan...

rozkładam karty miłość pasję codzienność wytrwale układam pionki znużone lękami problemami przyziemnością poruszam sześcienny atut przebiegłej Fortuny ot tak rzucam przeznaczeniem by odczytać ile jesz...

pokrętnie zmaterializowani przejedzeni mięsem łaknący zwyczajnego chleba arcytowarzyscy zmedializowani idący za oddechem technologii zrzeszający się gdziekolwiek cywilizowani... a jednak zacofani

niemymi wschodami słońca rodzącymi się nijako metalicznym pejzażem zardzewiałych form bez blasku bezszelestną tęsknotą zielonych płuc za tchem wyblakłych piasków smutnym obrazem z dnia na dzień umiera Natura...

oko-okno patrzy w okno na ruchliwą ulicę i od razu nieruchomieje zastyga jak szkło w przezroczystość odchodzi bo szyba to po prostu powietrze o innej gęstości oko staje się szkliste a później mętnieje mglist...

Jak ja nienawidzę ludzi! goniącego motłochu w przepaść Szeolu. Jak ja nienawidzę ludzi! ślepych na krew, głuchych na jęk, swojej duszy. Jak ja nienawidzę ludzi! zarazy tego świata, pleśni drzewa życia. Jak ja Cię k...

W odmętach ekskrementów czasu co nastąpił na odcisk Matki Ziemi, Krwawię cierpieniem momentów z tępego odłamka nadziei, Co w skroni wciąż dudni w rytm gongu w głowie drżącej, Z poczuciem wszczepienia i odszczepienia od cząstek...

mówiłem że kocham mego Pana że dlatego pragnę być przy Nim prawdę mówiąc nienawidziłem Go pragnąłem stanąć naprzeciw Jego majestatu pragnąłem poczuć jak łamię Mu nos rozkwaszam wargi wyłupiam oczy pragnąłem usią...

My wizjonerzy wciąż nazywani utopistami czytaj: słabymi przez tych co depczą nasz świat idealnie nieidealny myślą że boimy się ich przewagi liczebnej grają na lutni i pięknym głosem śpiewają że zaślubiny dobra ze słabością...

pod niebem czerwonym jak ciepło zbawienia przed oceanem potęgi przed oceanem zapomnienia jak więzienie bezpieczny most bez końców stoi na nim nieczłowiek bardzo ludzki albowiem też się boi odziany w szatę czarnego kapł...

Nie wiem co robić, kultura ginie, A zło wszelkie w tej widzę winie: Człowiek chce władzy, pragnie pieniędzy Boi się bólu, strachu i nędzy Kształtuje sposób widzenia tłumu Aby ten za nim szedł bez rozumu. (komentarz: to c...

Chce przytulać drzewa wąchać polne kwiaty mieć w portfelu pustki duchem być bogaty jagód pełną garść dać Ci dziś z uśmiechem i w końcu zapomnieć znajomość z pośpiechem śmiać się radośnie nigdy zaś smutno smutno i pusto...