Długa droga istnienia zapisana kredą na drzwiach, które kiedyś były świeże. Obecnie całe otwierają się jedynie z jękiem. Przybyłam tu wiele lat temu, teraz siedzę na kanapie i zliczam, ile jeszcze owiec pojawi się u mnie…

Jak ulotna jest ta chwila, gdy drzewa pokryte są szronem! Należy oddychać przez szalik, bo każda gałązka drży, a dzień trwa jeszcze w marzeniach, i drzewa, jak niewinne istoty, są delikatniejsze niż brzmienie gwizdka, właśn…

Witasz mnie w progu, zaraz po tym, jak zapala się światło na korytarzu, maleńka, drgająca, migocząca. Biegam za tobą, klaszczę na ciebie, mimo że cię nienawidzę. Krążysz wokół, unosząc się, a potem znikasz. Już od kilku tyg…

Między poezją a żartem,  dylemat daje impuls.  Marzyć i tworzyć swoje własne życie poprzez rytm.  Uśmiech, łzy, cokolwiek wybierzesz, tańcz w milczeniu, baw się.  W doświadczaniu,  czy też w przebudzeniu  oczyść się z…

Rzęsy zmrożone porannym szronem są pierwszym zimowym pocałunkiem wielbiciela, który to drżącymi ustami chce połączyć się z twoimi. Wydawałoby się, że te całe królestwa lodu są pełne ciszy. Bowiem to, co kiedyś było ciepłe…

Rana czerwienieje penetrujesz w niej, a ona się nie goi. Wyglądasz jak wodny ptak — ogłaszasz niczym naiwniak że się nie boisz.

znajduje się w pękniętych murach ruchem pomiędzy nimi w kolorze białym pod wieczór wybieramy strefy, gdzie ból nie istnieje gdzie trochę się starzejemy delikatnie niewidocznie a czasem jest w pustych dłoniach,  które prze…

Oto pada pierwszy śnieg!  Ziemia przywdziała śnieżnobiałą szatę,  niczym zimowa panna młoda – ale wygląda na smutną i bladą. . .  Liczne drzewa unoszą suche gałęzie w kierunku nieba i błagają o pomoc,  ale ich lament pozo…

Niebo już wiruje, wiatr wydaje dźwięki, otwieram drzwi,  ciało sztywnieje upadła pora roku,  zimno ociera się o policzki, usta płoną, tlą się w kierunku gasnących oczu, skrzydła znowu tańczą na wietrze, ptaki zwi…

Pobiłam gołębia pocztowego, nie dostarczył mi listów, sprawiłam, że został całkowicie zniszczony, teraz zmywam pióra z rąk. Tak właśnie traktuję gołębie, choć to moja wina, wszystko jest do góry nogami, więc biję je i cie…

Długie łyki. Pij z miseczki. Niech leżą u progu Buty codzienne i świąteczne. A także ciasteczka i kosteki dla tego, który strzeże ten krok i świat. A potem do świata słów, cichymi krokami. Prześlizgnij się. Możes…

Nieoczekiwany czas, moment, który nie został do końca dokładnie obliczony,  coś tu nie działa. Napędem tego popołudnia jest jedynie lekka energia gry. Czy to napięcie codzienności? Może konflikt pomiędzy aromatami? Jak cz…