Spod skrzydeł kruka wyjrzałeś nieśmiało dnia pazurem dotykając idąc krokiem zuchwałym i myśl pijaną kolebiąc brudne ślady zostawiałeś gołębi nie rozumiejąc.

Gdy na łąkach świtać miało wszystkie świerszcze szły już spać, jeden skrzypce swe wyciągnął aby słońcu na nich grać. Stanął na fiołkowym kwiecie ukłon złożył aż po pas i po strunach przebiegł smyczkiem patrząc w trawy jed…

Masz Tezeuszu nić tę jedwabną, byś drogi powrotnej nie zmylił, byś po niej wrócił do serca Ariadny, w triumfie w zwycięstwa chwili. Choć znowu ciążą ci białe dłonie, na nowo purpurą skąpane, to wielka miłość w twym sercu p…

Gdybyś szept pozbierała spomiędzy chwili beztroski zastygłby w twych dłoniach ujścia szukając do traw głębokich, zielenią kojących i słowem osnutych, tam pozostałby wiatru się nie lękając a tylko st…

Krople deszczu będą mi przypomnieniem w amarancie odbiją się echem, ciepłe,drżące,lekkie,beztroskie zwierciadlanych tysiąca uśmiechów. Czas je zatarł a aura przyzwała, chybotliwe widziane przez chwilę, ro…

Popatrz złotym promieniem słońce w okno twe puka, jeszcze śnieg jest na ziemi, jeszcze gdzieniegdzie plucha. Ptaki zimą zmęczone spoglądają ciekawe w sennych siedząc koronach wypatrują już trawy. Wiatr przenosi gdzieś…

Wkładasz storczyki do mojej dłoni i szepczesz dwa słowa do ucha, ja zamiast usta tobie zasłonić z uśmiechem ponętnych słów słucham. I pocałunkiem błękit mi znaczysz, ubranie powoli odpływa, ja zamiast w drugą stronę popatr…

Spłoszone myśli nie powrócą, głodne się skryją z echem dnia i przejmującą pieśń zanucą aż z oka pierwsza spłynie łza. Kamienną drogą cierni pełną, idziesz i gubisz już swój krok, serce okrywa twe nadzieja, oczy spowija gę…

Stałaś się drzewkiem szczęścia a milczysz cień rzucając na Afrodytę czekasz otwarcia by dać początek a on w żywicy skąpany prośbę twą przypomina macosze ręce czując Za horyzontem czas łączył ich spojrzenia brudząc j…

Księżyc różowy a on tak blady, suche konary kołysze wiatr, czerwoną różę trzyma przy twarzy a ciebie grozą napawa kwiat. A kiedy rękę twoją ujmuje jak liść osiki już cała drżysz, kwiat ci podaje,…

Zwiędnął na stole dawno kwiat a ty samotnie czekasz i do drzwi stuka tylko wiatr, łzy płyną tak jak rzeka. Więc otwórz mu gdy stuknie znów, niech siądzie obok ciebie, on cię wysłucha i bez słów wyruszy w dal przed siebie…

Świt spłynął między usta kochanków, łaknąc pocałunków muskał ich wargi i błogi schodził coraz niżej dotykając jędrności i drżenia. Kołysany już, czuł lekkie znużenie, gdy otworzyła usta nie patrzy…