Przejdź do treści
R
Renata Flis-Dziuba

Renata Flis-Dziuba

czestochowaW serwisie od 2011

moje życie przypomina połączenie kopciuszka,calineczki i niewolnicy isaury.....ktos porownal mnie do izoldy:)ciekawe,nie?ur.8 maja 1985r.jestem zmienna,ale zawsze wiem,czego chcę.wszystko zależy od mojego nastroju.potrafie wiele dac od siebie,jesli tylko ktos zechcialby to przyjac.dla pewnych wartosci jestem w stanie poświęcic jesli mi na kims bardzo zalezy,to potrafie zachowac kazda powierzona tajemnicę.zeby sie o tym przekonac,trzeba mnie dobrze poznac.boje sie,ze ktos mnie zrani,ale mimo wszy

Utwory (Renata Flis-Dziuba)

Nagrania: 1 · Interpretacje tekstów autorów Poezje.pl

Zobacz nagrania →

Wybacz mi proszę, że tak wiele razy niechcący raniłam i swoimi czynami nieraz bolesny żal wzbudziłam... Chociaż naiwna, to nie wierzyłam w to co czytałam nawet,jeśli to samo z ust Twoich słyszałam.... Pragnęłam jedy…

Zatopię dzisiaj samotne,cierpiące, skrwawione serce moje na dnie wszechoceanu, by wszelkie uczucia bryłą lodu się stały... Może jakaś nimfa zmieni rozszarpane ciało w najcięższy głaz, tak,aby nikt nie mógł go na powi…

Zawsze chciałam być przyjaciółką Twoją, życia towarzyszką, poświęcać siebie całą o każdej porze nocy i dnia Wiem,że zraniłam i czujesz do mnie żal, lecz uwierz, że nie to było moim celem Zamykając oczy ujrzałam Twoj…

zawsze potrzebowałam i nadal potrzebuję prawdziwego przyjaciela dziesięć boleści, zadanych przez dziesięć sztyletów, przeszywających osamotnione serce kiedy mi było smutno i źle, zamykałam oczy, aby ujrzeć Ciebie…

kamieniem węgielnym jest miłość moja, gdyż zawsze byłam, jestem tylko twoja chociaż niejeden próbował zdobyć serce skromne moje, nie mógł tego zyskać, ponieważ twierdzą się stało niczego nie zdobył, prócz słów słodsz…

Marzenia utonęły już we łzach, a w duszy znów panuje nieproszony strach... Jak ukoić mam teraz żal, gdy zgasnął w sercu nadziei pięknej blask? Do kogóż udać się, by zaznać pocieszenia i otrzymać przebaczenie? Choc…

wystrzelona z łuku strzała jakby czerwonej róży kwiat przez skromną lilijkę do pana przestworzy, sokoła,orła,jastrzębia, lwa północnego, władcy podniebnego, którego śmiertelni pogromcą złych duchów zwią pewnieś zmęczo…

orzeł po niebie dumnie szybuje, lilia na ziemi dobrze się czuje lilijka kochając do orła wzdycha, orzełek nad kwiatem prężnie pierś nadyma i posyła spojrzenie i wnet się zachwyca zbliżyć się pragnie bezszelestnie…

wysłałam rano skowronka do miłego gościa, by ze snu wybudził i popchnął do działania nie wrócił jeszcze- może ktoś go widział i jego anielski śpiew słyszał? któż mi odpowie, może wiatr, który tańcząc gasi niepokój w…

22 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie