Raz do bociana przyszła żaba i kumka głośno: kum bocianie, – mizernie jakoś dziś wyglądasz, czy może przynieść ci śniadanie? Bocian do żaby – kle, kle,kle, – potrawy żabko takie chcę; muchy w bolońskim pysznym sosie z trawą maczaną w rannej rosie. A żaba mówi – nie ma much, zaginął po nich wszelki słuch, została tylko trawa w sosie, lecz trawę zjadło głodne prosie. Bocian na to: – kle, kle, kle, – och jak mi bardzo jeść się chce a żaba kumka: – kum bocianie, jabłuszko dam ci na śniadanie, cztery jajeczka i pięć gruszek i pełny będziesz już miał brzuszek. Żaba potrawy wnet przyniosła, bocian na trawce sobie siadł, jabłuszko, cztery jajka i pięć gruszek, ze smakiem sobie bocian jadł. Bocian do żaby: – kle, kle, kle, – och jakże wszystko mi smakuje, za te potrawy miła żabko, bardzo uprzejmie ci dziękuję.