Gdzie z podrapanym oczu spojrzeniem, wydarła burza najczystszy blask, odnajdzie promyk- światła- nadziei, wiary bezbrzeżnej przyniesie brzask. Rozleje wtedy się kropelkami czystością myśli, pięknością snów w niebyt rzucając kamień zmurszały nietolerancji, niedobrych słów. zmurszały kamień wnet się rozsypie by szczęście w oczach już mogło trwać, czułym dotykiem, miłą pieszczotą, sercem co daje i pragnie brać.