Mrok, rozświetla promyk słońca on nadziei niesie blask, jako serca ukojenie, jak miłości pierwszej brzask. Promyk słońca lśni marzeniem w ciszy zerkających gwiazd, mieniącym się w nim spełnieniem tak jak oczu czysty blask. Kiedy dotkniesz ręką jego to do góry promyk wznieś, przytul go do serca swego i promykiem swym się ciesz. Gdy zawieją wichry życia promyk słońca będziesz miał, wichry w wiatr się wnet zamienią, wiatr łagodnie będzie wiał.