Wciąż wyglądają spod asfaltu drogi nim dawno pokryte, spychaczem dawno drzewa zepchnięte, rosną przed wzrokiem zakryte. Spojrzała lengroda i stare drzewa, ptaki im z koron wyjrzały i zaszumiały znów czereśnie, co dawno szumieć przestały. Zaszumiał stary, wielki orzech i drzewa wywłaszczone, czereśnie patrzą znów ku słońcu, wiatr tańczy im w koronach. Tam - stoi stary, mały domek, co człowiek chętnie zniszczyć chciał, dzisiaj go dostrzec nie potrafi, więc domek nadal będzie stał.