Ukryte światy drzemią obok jedne za mrokiem inne za mgłą, czasami z wiatrem delikatnie, szepczą listkami że już są. Nieraz wichrem przybywają, wrona oznajmia że są tuż a bladym świtem w mrok odchodzą świeżą gałązkę łamiąc bzu. Ukrytych światów nie widzimy, nawet gdy echem brzmią wśród nas, jedno co z dawna o nich wiemy, że tam inaczej chodzi czas.