W ogrodzie moim śpi dziś Sylen, w ogrodzie moim Sylen śpi a gdy Dionizos też przybędzie, to powiem że potrzeba mi Midasem pragnień być zapomnianych i tych osnutych gęstą mgłą, dotknąć przez chwilę wszystkie ręką, patrzeć w spełnieniu że już są. Patrzeć jak z mgły się wyłaniają, choć były opłakane już, pragnienia w niebyt gdzieś wysłane, wracają tu z zapachem róż. Patrzeć nad wielkim oceanem, gdzie wir tęsknoty ciągle trwa, jak w fale szczęścia się przemienia, Apollo jak na lirze gra.