Wiatr

Otul dziecię ciepłym kocem
i ukołysz do snu już,
tam na dworze wiatr łomoce,
sypie się polami kurz.

Wiatr łomoce i zacina,
drzewa już wyrywać chciał,
spojrzał w okno rozeźlony
gdzie dzieciaczek sobie spał.

Gdy zobaczył dziecię śpiące,
to się wnet zawstydził tak,
cicho przemknął tam po łące
i poleciał dalej w świat.