Przejdź do treści
Czytanie

Zapach łąk

Świat
Kiedy wicher zawieje od morza, tak daleki a jednak tak bliski gdy już będzie przechodził po łąkach, niech woń kwiatów zabierz też wszystkich, i rozsypie powoli w krąg siebie, i z płatkami polecą w obłoki, roześmiane, tańczące swobodne, nieuchwytne dotykiem i wzrokiem. Wtedy wierzby na chwilę zbudzone, te najstarsze, tak często płaczące, będą tulić w swe listki zmęczone, tamtą łąką pachnące już słońce. I uśmiechną się lekko przez chwilę, potem spojrzą szczęśliwe i z dumą, i nim we śnie zanurzą na nowo, to ten raz tylko jeden zaszumią.
Polub 2
95 wyświetleń

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 16 lat temu
Wyczuwam lekką nadinterpretacje ale co tam... dzięki za komentarz i plus.
DARTANIAN 110 11 lat temu
1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.