Chwila szczęścia.

Zniknęły wszystkie blizny na sercu i duszy Wszystko zagoiło się w jednej chwili Bo dałaś mi promyk nadziei Dałaś promień, który swoim światłem ogrzewa mą duszę Tak bardzo byłem rozbity Tak mało zostało we mnie życia Jednak Ty mnie uleczyłaś Rozjaśniłaś od wewnątrz mrok mojego serca Pozwoliłaś mi odetchnąć powietrzem świeżym, jak po obfitym deszczu Pozwoliłaś mi na nowo poczuć ciepło, w moim zimnym ciele Sprawiłaś, że pokonałem mrok Nie… Ty to zrobiłaś Widziałem Twoje starcie z Mroczną Królową Nie miała najmniejszych szans Ciepło, które od Ciebie bije pokonało Ją Umarła jak niegdyś ma dusza. Ocaliłaś mnie. Mała iskierka nadziei oświetliła moją drogę Z całego serca Ci dziękuję Nie potrafię… Nie potrafię wyrazić mojej wdzięczności słowami. **** Już od dawna nieaktualnie, ale jedyne wesołe dzieło w moim notatniku.