Krople zmywają ze szyb brud szaruge ukrytą nasycone przerażenie ze snu obracam się na drugi bok w oknie cienie deszczu błądzą nieuchwytnie łzy świata zagubione we mgle zmysłowe snucie myśl niepozwala ołówek i niewinna kartka siadam na parapecie pisze wers za wersem - sercem dłonie złączone na zapach czerwonej róży słońce schowane za złe słowa - katuszy płatki delikatne jak jedwab ocieram o policzek intesywna magia skrytego miłości wyznania rok 2012- mówicie to koniec świata niech kwiat szczerych słów pochłonie ten mrok róże , konwalie, wonniste pocałunki niech ludzie zrozumieją istnienie ludzkie na gesty , w czerwonej kompozyzcji uszyte gdy świat zmieni się obudź mnie