Przemiany wcieleń życia

Mam w sobie demona, Co wystawia sztukę o północy Po to tylko, by ustąpić miejsca Mrówce, co ciekawa poranka Zamienia się w słonia porą późniejszą Mieniącą się kolorami wachlarza Emocji A sztuki różne mają miejsce, Jak różne sceny toczą się Wraz z tokiem nowych wydarzeń Spadku ciśnienia Wrażeń Poprzeplatanych wizjami nieznanej przyszłości Upadam jak zwierzę w upalny dzień Desperacko trzepocząc płetwami Wyłowionej ryby Szukam ratunku po to tylko, By jak ptak wzlecieć ponad nieznane Wyżyny Gdyż mam wiarę i nadzieję I mam siłę Kiedyś przyjdzie czas, by uschnąć Jak roślina na pustyni Ale póki mamy krople rosy – żyjmy Każdą z chwili