Puszczając dłoń bliską

Dotknę Cię jeszcze, nim znowu odejdziesz Tylko po to, by pamiętać na dłużej o kilka westchnień Jak pachniesz, jak wyglądasz poprzez dotyk, jak stoisz tu – przy mnie I jak pragniesz zostać I odchodzisz Jest nam w części zakazane bycie wciąż i bycie obok Składamy pokłony losowi w nadziei, Że będzie łaskaw, Że zaufa, a my nie zawiedziemy Siebie Spoglądam na suche liście konające pod drzewami I myślę, że to miłe umierać wśród swoich Pragnę tak kwitnąć, trwać i przemijać Widząc, że wraz ze mną zmienia się świat Tak zwyczajny, tak codzienny Wytęskniony Dla Ciebie I dla mnie Dla sensu egzystencji Bądźmy