czekam na ciszę która otworzy przede mną otchłań w której popłynę i nie przejmując się znajdę odpowiednie słowa by móc wyrazić najgłębszą rozpacz gdy szara rzeczywistość zmienia się kolejne dni tygodnia gasną jak zapałki w naszym labiryncie nie powstaniemy nie dojdziemy do końca nie mamy już dokąd uciec w muzyce odnajduję jedynie dawne wspomnienia ślady poprzedniej epoki kiedy podawałem ci rękę potem spojrzenie szeleściły liście na wietrze