Przejdź do treści
Czytanie

Początek

Dziś ostatni raz miało wstać słońce,
niebo rozłożyć tęczę
i wysłać na ziemię łzę.

Tymczasem
nie śpiewa ptak
i nie drży liść

niebo tak samo błękitne
jak przed odejściem.

Nie czekam,
nabieram powietrza w płuca
pochylam ku ziemi twarz

wśród zgliszczy szarańczy
maleńki kwiat
zwiastuje odrodzenie.

Lęk zatrzymał czas,
kwiat rodzi się i umiera
spadają liście z drzew.

Nadzieja cicho kołysze
błękitne skrzydła Anioła
48 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.