o liryko majowa romantyczna i zwiewna uśmiechnięta jak wiosna i pachnąca jak bzy wzruszająca słowami niczym deszczu kropelki zmieniające się w tęczę ścieżkę do nieba bram niczym błędne ogniki wodzisz myśli i serca po bezdrożach miłości zagubionych we mgle w tobie wszystko rozkwita iskra staje się gwiazdą zwykły kamyk klejnotem słowo spełnionym snem bądź mi małym kasztanem ciepłym druhem na szczęście póki blask póki życie w moich oczach się tli prowadź pewnie mą rękę drogą blasków i cieni żebym składał bukiety z wierszy u twoich stóp