nie znajdziesz mnie w płomieniach świec rozpłynę się w błękicie zostanie tylko kilka miejsc wpisanych w nasze życie czasami księżycowy blask rozerwie mgieł zasłonę i znowu jak za dawnych lat w ramionach twych utonę lecz będzie to już tylko sen choć spłynę z nim z obłoków całując drżąca słoną łzę wspomnieniem zalśnię w oku nazajutrz będziesz znów się śmiać zbudzona wschodem słońca a ja podążę w stronę gwiazd drogą co nie zna końca jesień tęsknoty nasze zna i złotem je obsypie miłość silniejsza jest niż czas spotkamy się w błękicie