tańczącemu na linie zapach siana i świerkowych gałęzi pozwala utrzymać równowagę raz w roku spotykam ją w sercach spojrzeniach słowach na wyciągnięcie dłoni jak podmuch wiatru roznieca ogień a gdy już zapłonie - odchodzi pozostawiając niedosyt i oczekiwanie w którym odnajduję sens istnienia