Jakaś Ty piękna, srebrem wabiąca, nieodgadniona królowo gwiazd. Chciałbym we włosach dłonie zaplątać, i w Twoje oczy spojrzeć choć raz. Lecz jesteś ciągle bardzo daleko, w górę wędrujesz na nieba szczyt. Potem gdzieś znikasz za siódmą rzeką zsyłając w darze poranny świt.