Było drzewo. Rosło w lesie. Ptaki wiły na nim gniazda. Czasem dzięcioł w korę pukał, czasem siadał pod nim gazda. Miało dziuplę, a w tej dziupli Ruda własny kącik miała i jak skrzętna gospodyni różne skarby w nim składała. Było drzewo. Rosło dumnie zasłuchane w mowę lasu, w baśnie, klechdy opowieści z dawnych i pradawnych czasów. Teraz w małej, pięknej książce jego serce cicho bije. Każda bajka, każdy wierszyk jego życiem tutaj żyje. Żona siedzi zaczytana, czasem w oku łza zabłyśnie, a książeczka znów rozkwita i wypuszcza złote liście